ფალო (ფალოს)

1. adv.
   მარტო, მხოლოდ
   See also: დიჸე (დიჸეს), ფალე (ფალეს), ფალუო
2. უმისაჭმელოდ, ხმელა
3. ლაზ. ფალუ ერთი; მარტივი (ნ. მარი).
   ხალასი, ამარა
    

   ფალო ღუმუ ოჭკომეს

   მარტო (უმისაჭმელოდ) ღომი ჭამეს. : მ. ხუბ., გვ.192

   წოხოლეშე სქვამი რექ, უკახალე -თომა ფალო

   წინიდან ლამაზი ხარ, უკნიდან — თმა ცარიელი.: შ. ბერ., გვ. 77

   აკა ხვალე ჸუნც ოსური სქუა, ფალო ტვინი რე დო ფალო ჭკუა:

   ჰყავს მხოლოდ ერთი ქალიშვილი, (ის) მხოლოდ ტვინია, მხოლოდ ჭკუაა. აია, 1, გვ. 24

   ართი ცხენი მათ ქოპუნდუ, ჩე ფაფარი, ძუა ფალო

   ერთი ცხენი მეც მყავდა, თეთრი ფაფარი და ძუა -მთლად.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.