 |
 | |
ფარჩხუა (ფარჩხუას)
- სახელი ფარჩხუნს ზმნისა
ფარჩხვა; უშნოდ, ულაზათოდ შლა ხელების, თითების; გან-გან დგმა ფეხებისა
.- ნი ფარჩხუ ხელემს, თეში რაგადე!
- ნუ შლი (ფარჩხავ) ხელებს, ისე ილაპარაკე!
- ფარჩხუნს (გოფარჩხუ
- გაფარჩხა
- გუუფარჩხუ
- გაუფარჩხავს
- გონოფარჩხუე(ნ)
- გაფარჩხავდა თურმე) გრდმ. შლის, ფარჩხავს.
- აფარჩხე (აფარჩხუ
- შეძლო {გა}ეფარჩხა
- გონოფარჩხუე(ნ)
- შესძლებია გაფარჩხვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. ფარჩხუნს ზმნისა - შეუძლია გაშალოს, გაფარჩხოს.
- ოფარჩხაფუანს (ოფარჩხაფუუ
- აფარჩხვინა
- უფარჩხაფუაფუ
- უფარჩხვინებია
- ნოფარჩხაფუე(ნ)
- აფარჩხვინებდა თურმე) კაუზ. ფარჩხუნს ზმნისა - აფარჩხვინებს.
- მაფარჩხალი
- მიმღ. მოქმ. {გა}მფარჩხავი, {გა}მშლელი ფეხისა.
- ოფარჩხალი
- მიმღ. ვნებ. მყ. {გა}საფარჩხი,{გა}საშლელი.
- გოფარჩხილი
- მიმღ. ვნებ. წარს. გაფარჩხული, გაშლილი.
- ნაფარჩხა
- მიმღ. ვნებ. წარს. {გა}ნაფარჩხი, {გა}ნაშალი.
- ნაფარჩხუერი
- მიმღ. ვნებ. წარს. {გა}ფარჩხვის საფასური.
- {უგუ}უფარჩხუ
- მიმღ. უარყ. {გა}უფარჩხავი.
- სახელი ფა{რ}ჩხუნს ზმნისა
ტყიდან ნადირის გამოდენა
.- მაფარჩხალეფს ტყას ოფარჩხაფუანდეს
- მარეკებს ტყიდან ნადირს გამოარეკინებდნენ.
- მაფარჩხალი
- მიმღ. მოქმ. ტყიდან ნადირის გამომრეკი.
- ოფარჩხაფუ
- მიმღ. ვნებ. მყ. ადგილი, საიდანაც ნადირს გამოდენიან; {გა}მოსარეკი (პ. ცხად., ძიებ., გვ. 72-73).
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |