ქერქუა (ქერქუას)

1. სახელი ქერქუნს ზმნისა

   ქერქვა, ქერქის გაცლა; ფლეთა

    

   . ტყვიას აკოუქერქუდას: ქხს, 1, გვ. 87 --

   ტყვიას დაეფლითოს.

2. გადატ. ერთიანად ბევრის ჭამა.
    

   ოჭკომალი დოქერქუ

   საჭმელი დაფლითა.

   ქერქუნს (დოქერქუ

   დაფლითა

   დოუქერქუ

   დაუფლეთია

   დონოქერქუე(ნ)

   დაფლეთდა თურმე) გრდმ. ფლეთს; ბევრს ჭამს.

   იქერქუუ(ნ) (გიიქერქუ

   გაიქერქა

   გოქერქე{ლე}(ნ)

   გაქერქილა) გრდუვ. ვნებ. ქერქუნს ზმნისა - იქერქება, ქერქი სცილდება.

   აქერქუუ(ნ) (გააქერქუ

   გაექერქა

   გოქერქუუ

   გაჰქერქვია) გრდუვ. ვნებ. ქერქუნს ზმნისა - ექერქება, ქერქი ეცლება.

   აქერქე(ნ)//აქერქინე(ნ) (აქერქინუ

   შეძლო ქერქი გაეცილებინა

   გონოქერქუე(ნ)

   შესძლებია გაქერქვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. უქერქუნს ზმნისა - შეუძლია ქერქი გააცალოს,

   გაქერქოს.

   ოქერქაფუანს (ოქერქაფუუ

   აქერქვინა

   უქერქაფუაფუ

   უქერქვინებია

   ნოქერქაფუე(ნ)

   აქერქვინებდა თურმე) კაუზ. ქერქუნს ზმნისა - ქერქს აცლევინებს, აქერქვინებს.

   მაქერქალი, ქერქუუ

   მიმღ. მოქმ. {გა}მქერქავი, ვინც ქერქს აცლის.

   ოქერქალი

   მიმღ. ვნებ. მყ. {გა}საქერქი.

   გოქერქილი

   მიმღ. ვნებ. წარს. გაქერქილი, გადატ. გაქექილი.

   ნაქერქა

   მიმღ. ვნებ. წარს. {გა}ნაქერქი.

   ნაქერქუერი

   მიმღ. ვნებ. წარს. გაქერქვის საფასური.

   {უგუ}უქერქუ

   მიმღ. უარყ. {გა}უქერქავი

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.