ღარღალუა (ღარღალუას)

1. სახელი იღარღალუ(ნ) ზმნისა

   უაზრო ლაპარაკი, ყბედობა

2. გილა-ღარღალი
   ძლივძლივობით სიარული, ხანხალი, ლასლასი
3. პოტინი, ფათური.
    

   კიდირ გორდიშ ეფშა გაფუ, გურს გიღარღალუანს:

   მკერდი ბაყაყებით სავსე გაქვს, გულში გიპოტინებს. ქხს, 1, გვ. 236

   ღარღალანს (ღარღალუუ

   ილაპარაკა

   უღარღალუუ

   ულაპარაკია

   ნოღარღალუე(ნ)

   ლაპარაკობდა თურმე) გრდმ. ლაპარაკობს.

   იღარღალუ(ნ) (მხოლოდ აწმყოს წრისა და 4 სერიის მწკრივებში) გრდმ. ლაპარაკობს.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.