ღენჩუა (ღენჩუას)

1. სახელი ღენჩანს ზმნისა

   როშვა; უშნოდ ხმაური

   .
    

   ჯას მეჩანც, გიმელენცჷნი ღენჩანც: კ. სამუშ., ქხპს,

   გვ. 176 -ხეზე ასხია, რომ ჩამოვა, როშავს (გამოცანა: ყურძენი).

2. არსებობა, ამაყად დება.
    

   უკახალე ხე ჩანს, კუნთხუს კინოღენჩანს

   უკან ხელები აქვს, კუთხეში დევს (ამაყად დგას) (გამოცანა: კოკა). ქხს, 2, გვ. 464

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.