 |
 | |
ღვა (ღვას; ღვალ-ეფ-ი)
ღვაჭა. ლაზ. . ღუა, ლოყა (ნ. მარი); ღვა ლოყა (არნ. ჩიქ., ლექსკ., გვ. 52).
ლოყა, ღაწვი; ლოყები
- ხეს ხე ქჷმეფჩი დო ღვას ქჷვაჯუნი
- ხელი ხელს მივეცი და ლოყაზე ვაკოცე. : ი. ყიფშ., გვ. 123
- გასაშინეთ ღვას გიმოხე
- სახსოვრად ლოყაზე მაჩნია. : ქხს, 1, გვ. 130
- ე მოორე, მოორე: კატუ ღვათ მიკობუნი?
- ეს რა არის, რა არის: კატა ღაწვით რომ ჰკიდია (გამოცანა: ოგვაჯე საბუდარი). ი. ყიფშ., გვ. 184
- ღვალეფი აფუ ჭირაკილი
- ლოყები აქვს დამჭკნარი. : ქხს, 1, გვ. 207
- სონი ვარდი რე, ქომიწიი, ღვალენს ალგოფინუნი:
- სადაური ვარდია, მითხარი, ღაწვებზე რომ გაფენია. ქხს, 1, გვ. 38
- იხ. ღვანწკი; ღვაღუ; არნ. ჩიქობავას მიხედვით, მეგრულში შემონახულა გამოთქმა ღვა დო
- კირტა: ქიჸანაში ღვა დო კირტას ქიგიტკოლუ - რაც ნიშნავსო: ყბად ასაღები გახდა: `ქვეყნის ლოყასა და კლიტეში
- ჩავარდა'; ღვა დო კირტა- ქართ. `ღაწვთა კლიტე?!' (არნ. ჩიქ., ლექსკ., გვ. 52). ჩვენი აზრით, აქ `კლიტე' კი არა, კირტე ~
- (ყბა) უნდა გვქონდეს; ამიტომ უნდა გადმოქართულდეს ასე: `ქვეყნის ლოყასა და ყბაში ჩავარდა'.
See also: ღვანწკ-ი (ღვანწკის), ღვაღუ (ღვაღუს), ღუა, ღუ̂ა (ღუას; მრ. რიცხ. ღვალ-ეფ-ი//ღუ̂ალ-ეფ-ი), ღუ̂ა (ღუ̂ას)
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |