ღა ღდ ღე ღვ ღი ღლ ღმ ღო ღრ ღუ ღჷ
ღვა ღვე ღვი ღვლ

ღვანჭკალ-ი (ღვანჭკალს)

უთავბოლო ლაპარაკი, როშვა.
 
ღვანჭკალანც (ღვანჭკალუუ
იროშა
უღვანჭკალუუ
უროშავს
ნოღვანჭკალუე(ნ)
როშავდა თურმე) გრდმ. როშავს.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9