ყაყუა (ყაყუას)

1. დაგდება, დავარდნა
   See also: ყაყაფ-ი (ყაყაფის), ყეყუა (ყეყუას), ჸაჸუა (ჸაჸუას)
2. გურ., იმერ. ყეყვა ძალზე გაძღომა (ვ. ბერ., ა. ღლ.).
   ბევრის ჭამა-სმა; ძალზე გაძღომა; მუცლის გამოტენა საჭმელ-სასმელით.
    

   გეშუნს, გეყაყუნს დო უკული ვაუჩქუ, მუს აკეთენსინი

   უზომოდ შესვამს, შეჭამს და შემდეგ არ იცის, რას აკეთებს.

   ყაყუნს (დოყაყუ

   ბევრი შეჭამა

   დუუყაყუ

   ბევრი შეუჭამია, დონოყაყუე(ნ) ბევრს შეჭამდა თურმე) გრდმ. ბევრს სვამს და ჭამს

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.