ჸვინთაფ-ი (ჸვინთაფის), ჸვინტაფ-ი (ჸვინტაფის)

1. სახელი ჸვინთუნს ზმნისა

   ყვინთვა; {ჩა}თვლემა, ძილის მორევა.

   See also: ყვინთაფ-ი (ყვინთაფის), ყვინთუა (ყვინთუას)
2. ჸვინთუა
   {ჩა}ყვინთვა; ჩაყურყუმალება (წყალში).
    

   გედი, ქიდინჯირი, ვაარწყექო, გაჸვინთუაფუნი

   ადექი, დაწექი, ვერ ხედავ, რომ გეყვინთება.

   ჸვინთანს (იყენ. ჸინთუუ

   ითვლიმა

   უჸვინთუუ

   უთვლემია

   ნოჸვინთუე(ნ)

   თვლემდა თურმე) გრდუვ. საშ.- მოქმ. თვლემს, ყვინთავს.

   აჸვინთუაფუ(ნ) (აჸვინთუუ

   ეთვლიმა

   ჸვინთაფუ

   თვლემია) გრდუვ. ვნებ. ჸვინთუნს ზმნისა - ეყვინთება, ეთვლიმება.

   მაჸვინთალი, მაჸვინთაფუ

   მიმღ. აწმყ. მთვლემარე.

   ოჸვინთალი, ოჸვინთაფუ

   მიმღ. ვნებ. მყ. სათვლემი.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.