 |
 | |
ყიაფ-ი (ყიაფის)
ჸია
ყივილი, ყიყინი.
- უგიმური ყიაფით არძას მოუკიონტუუ
- უგემური ყივილით ყველას თავბრუ დაახვია (დააბროსიალა). : კ. სამუშ., ქართ. ზეპ., გვ. 105
- ყიანს (მიოყიანს
- მიაყივლებს
- მიოყიჲუ
- მიაყივლა
- მეუყიჲუუ
- მიუყივლია
- მენოყიჲუე(ნ)
- მიაყივლებდა თურმე) გრდუვ. საშ.- მოქმ. ყივის.
See also: ყია (ყიას)
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |