ჸილო (ჸილოს)

1. Zool.
   ვეფხვი (დ. ფიფია)
    

   ჸილოშტყებამი

   ვეფხისტყავიანი.

   გიიჯინენი, გური წაგალე ჸილოში მანგური ბოშ-კათეფი

   რომ გაიხედავ, გული წაგიხდება, ვეფხვის მსგავსი ვაჟკაცები.

   See also: ყილო (ყილოს), ვემხ-ი, ვემხვ-ი (ვემხ{ვ}ის), ჸჷლმ-ი (ჸჷლმის)
2. ლომი.
    

   სუკის გინოდგ ორქოში ჯიხა; ორქო ჸილოთ მოქარგილი

   ფერდობზე წამოდგმულია ოქროს ციხე, ოქროს ლომით მოქარგული.: აია, 1, გვ. 23

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.