ჸა ჸე ჸვ ჸი ჸო ჸუ ჸჰ ჸჷ ჸჸ
ჸუ̂ ჸუა ჸუბ ჸუდ ჸუი ჸულ ჸუმ ჸუნ ჸუო ჸურ ჸუტ ჸუჩ ჸუც ჸუჯ ჸუჰ ჸუჲ

ჸურსუა (ჸურსუას)

  1. სახელი იჸურსუუ(ნ) ზმნისა

    გაჩუმება, წყნარად ყოფნა; განაბვა, გალურსვა

    .
  2. დახუნძვლა (ნაყოფით).
     
    იჸურსუუ(ნ) (გიიჸურსუ
    გაინაბა
    გოჸურსე{ლე}(ნ)
    განაბული) გრდუვ. ვნებ. ინაბება, ილურსება, ჩუმდება; იხუნძლება ნაყოფით
    Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9