ჸურუა (ჸურუას)

1. ყმუილი
   See also: ჸურა (ჸურუას), ჸურაფ-ი (ჸურაფის)
2. არის გვარიც (მაგ., არსე{ნ} ჸურუა)
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.