ჸურუ (ჸურუს)

1. ჸურუ-ჟაშხა ყრუ კვირა, დიდმარხვის მეოთხე კვირა-დღე (ი. ყიფშ.).
   ბრიყვი; შეუსმენელი; უგუნური; უმეცარი; უჭკუო; ბნელი, ყრუ. // გადატ. ახალგაზრდა
    

   ჸურუ ორღვანდუ დო ჭკვერი კორობუნდუა

   ბრიყვი ყრიდა (აბნევდა) და ჭკვიანი კრებდაო (აგროვებდაო). : თ. სახოკ., გვ. 271

   ჭკვერშე ხვად პატიება, მეჩჷრთას ჸურუქუნი:

   ჭკვიანისაგან ხამს პატიება, რომ შეცდეს უმეცარი. მასალ., გვ. 53

   ჸურუში ორზოლი შქა შარაშა:

   სულელის საგზალი შუაგზამდეო. ი. ყიფშ., გვ. 177

   ინა ვოუჩქუ ჸურუსია, სოდე ღურუ ჩხურუსია

   ის არ იცის სულელმაო, სად მოკვდება სიცივეშიო.

   ჸურუ რე, იშა დიორდე მუ იკითხირე

   ახალგაზრდაა, იმას ჯერ რას ჰკითხავ.

2. უღრანი
    

   ჸურუ ტყა

   უღრანი ტყე.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.