შახვარ-ი (შახვარს)

1. ბარძაყი; ბარძაყის ძვალი; მაღალი ფეხები.
    

   დეკვირი, მუჭომი შახვარეფი უღუ ე ბაღანასინი

   დაუკვირდი, როგორი ბარძაყები აქვს ამ ბავშვს.

   კოჩიშ შახვარი გეიშეღჷ დო თით დააჭყჷ ანგურაშ ხუალა

   კაცის ბარძაყის ძვალი გამოიღო და იმით დაიწყო აგურის ხვრეტა. : მ. ხუბ., გვ. 281

2. ფეხის ძვალი მუხლს ქვემოთ
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.