სახელი შეაგონენს ზმნისა შეგონება
.
- ათე კოსჷთი შევაგონი
- ამ კაცსაც შევაგონე.: ი. ყიფშ., გვ. 6
- შეაგონენს (შეაგონუ
- შეაგონა
- შეუგონებუ
- შეუგონებია
- შენოგონებუე(ნ)
- შეაგონებდა თურმე) გრდმ. შეაგონებს.
- შიიგონებუუ(ნ) (შიიგონუ
- შეიგონა
- შეგონებე{ლე}(ნ)
- შეგონებულა) გრდუვ. ვნებ. შეაგონენს ზმნისა - შეგონებული იქნება, შეგონდება.
- შიიგონინე(ნ)
- (შიიგონინუ შესაძლებელი გახდა შეგონება) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. შე{თმი}აგონენს ზმნისა - შეიძლება შეგონება.
- შეაგონინე(ნ) (შეაგონინუ
- შეძლო შეეგონებინა
- შენოგონებუე(ნ)
- შესძლებია შეგონება) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. შეაგონენს ზმნისა -
- შეუძლია შეაგონოს.
- შიოგონებაფუანს (შიოგონებაფუუ
- შეაგონებინა
- შეუგონებაფუაფუ
- შეუგონებინებია
- შენოგონებაფუე(ნ)
- შეაგონებინებდა თურმე) კაუზ. შეაგონენს ზმნისა - შეაგონებინებს.
- შემაგონებელი
- მიმღ. მოქმ. შემგონებელი.
- შიოგონებელი
- მიმღ.
- ვნებ. მყ. შესაგონებელი.
- შეგონებული
- მიმღ. ვნებ. წარს. შეგონებული.
- შენაგონები/უ
- მიმღ. ვნებ. წარს. შენაგონები.
- შენაგონებუერი
- მიმღ. ვნებ. წარს. შეგონების საფასური.
- {უშუ}უგონებუ
- მიმღ. უარყ. შეუგონებელი
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ.