1. ერთი; არც ერთი; ვერც ერთი; მხოლოდ 2. შედის შედგენილ სიტყვაში პირველ წევრად
- 1. აკა სქუა ჸუნდუა — ერთი შვილი ჰყავდაო. აკა სერი გუმოთანაფეთია: მ. ხუბ., გვ. 2 - ერთი ღამე გამათენებინეთო. აკაქ სქანდა ვამათქუუ: ქხს, 1, გვ. 61 - ერთიც (ვერც ერთი) შენ ვერ გითხარ. უსქანეთ აკა დღას ვაგაბრზუქ, დაია - უშენოდ ვერც ერთ დღეს ვერ გავძლებ, დაიკო. მა მიმოჩქუ აკა სქანო: ქხს, 1, გვ. 74 - მე მიმაჩნია მხოლოდ შენთვის.
- 2. აკაბუ{რ}ცხა, აკაბუცუცია, აკაწილი, აკაწუთი, აკახუალე.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page 
top of page