რგუალა (რგუალას)

1. სახელი რგულენს ზმნისა
   გლოვა
    

   სუმი თუთას ქჷმადროვია თიში რგუალავა: ი. ყიფშ., გვ. 34 - სამ თვეს მადროვეო იმისი გლოვაო. მა ოკო დიიბრგუე ჩქიმი ქომონჯი: ი. ყიფშ., გვ. 103 - მე უნდა ვიგლოვო ჩემი ქმარი. ჟარნეჩ დღას დომირგით: ქხს, 1, გვ. 271 - ორმოც დღეს მიგლოვეთ. რგულენს (იყენ. ირგუნს//რგულენდას იჸუაფუ იგლოვებს, ირგუუ იგლოვა, ურგუუ უგლოვია, ნორგუე(ნ) გლოვობდა თურმე) გრდუვ. საშ.- მოქმ. გლოვობს. ირგუნს (ირგუუ იგლოვა, ურგუუ უგლოვია) გრდმ. იგლოვს, იგლოვებს. ირგუე(ნ), ირგუენე(ნ)//ირგიინე(ნ) (ირგუენუ შესაძლებელი გახდა გლოვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. რგულენს ზმნისა - შეიძლება გლოვა. არგუე(ნ), არგუენე(ნ)//არგიინე(ნ) (არგუენუ // არგიინუ შეძლო ეგლოვა, ნორგუებუე(ნ) შესძლებია ეგლოვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. ურგუნს ზმნისა - შეუძლია იგლოვოს. ორგუაფუანს (ორგუაფუუ აგლოვებინა, ურგუაფუაფუ უგლოვებინებია, ნორგუაფუე(ნ) აგლოვებინებდა თურმე) კაუზ. რგულენს ზმნისა - აგლოვებინებს. მარგუალი, მარგუალარი, მარგუუ, მორგუალე მიმღ. მოქმ. მგლოვიარე, ვინც გლოვობს. ორგუალი, ორგუური მიმღ. ვნებ. მყ. საგლოვი. ომორგუალე მიმღ. ვნებ. მყ. სამგლოვიარო. გარგუებული მიმღ. ვნებ. წარს. {და}გლოვილი. ნარგუა მიმღ. ვნებ. წარს. ნაგლოვი. ნარგუერი მიმღ. ვნებ. წარს. გლოვის საფასური. ურგუ{უ} მიმღ. უარყ. უგლოვი, {და}უგლოველი; ვინც არ იგლოვეს.

   See also: გარგუება (გარგუებას), რგუება (რგუებას), ნარგუეფ-ი (ნარგუეფის), რგუაფა (რგუაფას)
2. ლაზ. 1. რგ: ვორგამ ვრგავ (ნ. მარი)
   სახელი რგუნს, ორგუანს ზმნათა
   დარგვა
    

   ათენა ოკო ქიმინათი ართ მარათ წოხოლე თასუა ვარა რგუალაში გეჭყაფაშა:ყაზაყ., 6.03.1930, გვ. 2 - ეს უნდა გააკეთოთ ერთი კვირით ადრე თესვის ან რგვის დაწყებამდე. რგულაშახ ოკო გენშებღათ წვირე - {და}რგვამდე უნდა შევიტანოთ ნაკელი. რგუნს (დორგუნს დარგავს, დორგუ დარგო, დოურგუაფუ დაურგავს, დონორგუე(ნ)//დონორგუაფუე(ნ) დარგავდა თურმე) გრდმ. რგავს. ორგუანს (დაარგუუ დარგო, დოურგუაფუ დაურგავს) გრდმ. რგავს. ირგუანს (დიირგუუ დაირგო, დოურგუაფუ დაურგავს) გრდმ. სათავ. ქც. ორგუანს ზმნისა - ირგავს თავისთვის. ურგუანს (დუურგუუ დაურგო, დუურგუაფუ დაურგავს) გრდმ. სასხვ. ქც. ორგუანს ზმნისა - ურგავს. ირგუაფუუ(ნ) (დიირგუუ დაირგო, დორგუაფე{ლ/რე}(ნ) დარგულა) გრდუვ. ვნებ. ორგუანს ზმნისა - ირგვება. არგუაფუუ(ნ) (დაარგუუ დაერგო, დორგუაფუ{უ} დარგვია) გრდუვ. ვნებ. ურგუანს ზმნისა - ერგვება. ირგინე(ნ) (ირგინუ შესაძლებელი გახდა დარგვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. ორგუანს ზმნისა - შეიძლება დარგვა (დაირგოს). არგინე(ნ) (არგინუ შეძლო დაერგო,დონორგუე(ნ)//დონორგუაფუე(ნ) შესძლებია დაერგო) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. ურგუანს ზმნისა - შეუძლია დარგოს. ორგუაფუანს (ორგუაფუუ არგვევინა, ურგუაფუაფუ ურგვევინებია, ნორგუაფაფუე(ნ) არგვევინებდა თურმე) კაუზ. ორგუანს ზმნისა - არგვევინებს. მარგუალი, მარგუაფალი, მარგუ{უ} მიმღ. მოქმ. {და}მრგველი, ვინც რგავს. ორგუალი, ორგუაფალ/რი მიმღ. ვნებ. მყ. სარგავი; რაც უნდა დაირგოს. დორგუაფილი მიმღ. ვნებ. წარს. დარგული. ნარგუეფი, ნარგი//ნორგი მიმღ. ვნებ. წარს. ნარგავი, დანარგავი. ნარგუერი, ნარგუაფუერი მიმღ. ვნებ. წარს. {და}რგვის საფასური. ურგუ, ურგუაფუ მიმღ. უარყ. {და}ურგავი.

   See also: ორგაშე (ორგაშეს), გინორგუაფა (გინორგუაფას), გინორგუალა (გინორგუალას)
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..