საფი ხალხალი

(დაახლ. XVIII ს.) სპარსელი პოეტი. მისი ბიოგრაფია უცნობია. ავტორია მასნავისა (მრჩობლედრითმიანი პოემა) „თბილისის ქება“. ძეგლი საყურადღებოა როგორც გვიანდ. შუა საუკ. თბილისის ამსახველი პირველწყარო. პოემის ქვეთავებია: „ქალაქ თბილისის ქება“, „ქება ქალაქისა, მისი ადგილმდებარეობისა და ჰავისა“, „ქება ყმაწვილებისა“, „აბანოების ქება ამაზე მეტი ხამს“, „ქება თბილისის ეკლესიისა“, „ღვინისა და მწდის ქება“. ს. ხ-მ ამ ძეგლით თბილისის მართალი და ხატოვანი სურათი შექმნა:

,,...რისი თბილისი, ეს სამოთხის მეტოქეა, მის გვერდით ედემის ბაღიც არაფერია“...

,,...ღმერთს რაც სიკეთე ებადა, წყალობა მოიღო და ყველაფერი აქ დახარჯა“...

,,...აქაური ხალხის, ქალისა და კაცის გულკეთილობის გამო უცხოეთიდან აქ ჩამოსულთ საკუთარი სამშობლო დავიწყებიათ...“

პეტერბურგში დაცული ეს ხელნაწერი ერთადერთია. იგი ცნობილი გახდა ორიენტალისტ ბარონ ვ. როზენის აღწერილობით. ძეგლის სპარს. ტექსტი (ქართ. თარგმანითურთ) პირველად გამოაქვეყნა აკად. მაგალი თოდუამ თავის წიგნში „ქართულ-სპარსული ეტიუდები“ (წგ. II, თბ., 1975 ).