I. vt
1. მოტეხვა, მომტვრევა, დამტვრევა
2. მედ. მოტეხვა
3. (და)რღვევა, ნგრევა; მტვრევა, ჩაშლა
4. მოწყვეტა (ხილის); დარღვევა, გატეხვა (სიტყვის, ფიცის)
5. გარდატეხა (სხივის)
II. vi(s)
1. დამტვრევა (დაიმტვრევა)
2. (mit D) გაწყვეტა (ურთიერთობისა ვინმესთან)
III. sich ~
1. გადატეხვა (გადატყდება); დამტვრევა (დაიმტვრევა)
2. ფიზ. გარდატეხა
sich (D) Bahn ~ გზის გაკვალვა (თავისთვის)
Source: გერმანულ-ქართული ლექსიკონი = Deutsch-Georgisches Wörterbuch : 50000 ლექსიკური ერთეული / [შემდგ.: რუსუდან ზექალაშვილი, ჭაბუკი ქირია ; რედ. დალი ბახტაძე]. - მე-2 შევს. გამოც.. - თბ. : დეგი, 2007. - 846 გვ. ; 20 სმ.. - ძლიერი და უწესო უღლების ზმნების ცხრილი: გვ. 841-846. - ISBN 99940-0-045-4
to main page 
top of page