I. vt
1. მომტვრევა; მოტეხვა; დანგრევა, აღება
2. შეწყვეტა, გაწყვეტა
den Umgang mit j-m (D) ~ გაწყვეტა (ურთიერთობისა ვინმესთან)
II. vi
1. (s) მოტეხვა, ჩამოტეხვა (მოტყდება)
2. (h) შეწყვეტა (შეწყდება)
3. ენის დაბმა
in der Rede ~ სიტყვის შეწყვეტა, გაჩუმება
Source: გერმანულ-ქართული ლექსიკონი = Deutsch-Georgisches Wörterbuch : 50000 ლექსიკური ერთეული / [შემდგ.: რუსუდან ზექალაშვილი, ჭაბუკი ქირია ; რედ. დალი ბახტაძე]. - მე-2 შევს. გამოც.. - თბ. : დეგი, 2007. – 846 გვ. ; 20 სმ.. - ძლიერი და უწესო უღლების ზმნების ცხრილი: გვ. 841-846. - ISBN 99940-0-045-4