ბედის პური

ჩვეულებრივი მოყვანილობის თონის პურია. შიგ ჩასმულია ნიგვზის ლებნები – ერთი, ორი, სამი... შვიდი. საახალწლოდ უცხობდნენ ოჯახის თითქმის ყველა წევრს, იმის საწინასწარმეტყველოდ, თუ როგორი წელიწადი დადგებოდა მათთვის. თუ რომელიმე პური ითაფებდა, თონეში ჩავარდებოდა, უბედურების ნიშანი იყო იმისთვის, ვის სახელზეც იყო ჩაკრული. პურის კუთვნილებას არკვევდნენ ნიგვზის ლებნების რაოდენობის მიხედვით.

დ. ჩუბინაშვილი „ბედის პურს“ ასე განმარტავს: „საახალწლოდ გამომცხვარი პური, – ბედის გამოცდად“.