გუდასისხლი და სისხლისგუდა

თუ ქართლელი სისხლით სავსე გუდას ადარებს ადამიანს, სიტყვის ხატოვანებით არანაკლებ განთქმული ხევსური შეუდარებელი სარკაზმით უწოდებს კაცს „ქარით გამსივარ ქინთს“ – ჰაერით გავსებულ ტიკს (ს. ქეთელ.).

კასპიდან გ. ხორგუაშვილმა მომწერა, რომ არის გამოთქმა სისხლისგუდა-ც, სისხლისგუდას ეძახიან კაცს, რომელასაც კაცისკვლა არ ეზარება.