დაორხელება

დაორხელება შემხვდა „რუსუდანიანში“: „...შეველ, ვახსენე ღმერთი, უკუნით მოუარე, დაუორხელე ლახტსა და რაც შემეძლო მოუქნიე... დავკარ თავსა და ყური შიგ ჩავატანინე“. („რუსუდანიანნი“, ი. აბულაძის და ი. გიგინეიშვილის რედაქციით, 1957 წ.).

ქიზიყურ მეტყველებაში ყოფილა „საორხელო კვერი“: „მჭედლის დიდი კვერი, ორივე ხელით საცემი კვერი... არის საცალხელოც“. (იხ. სტ. მენთ, „ქიზ. ლექსიკ“.).