აყვერება

აყვერებული ბოსტნეული თამამია, მაგრამ „ძალა ზრდაში აქვს დახარჯული, აბოლებულია“, არ ვარგა.

ზოგიერთ დიალექტში ამ მოვლენას „აყვირებას“ ეძახიან.

„განმარტებით ლექსიკონში“ ფიქსირებულია კახური და ფშაური („აყვირებული შამბნარი“ – ვაჟა) მაგალითებიც, საინტერესოა „აყვირება“-ს სინონიმი „აქუხება“. ამის მსგავსად თვალადელებიც ამბობენ: „ბალახმა დაიძახა... სიმინდმა დაიძახა“-ო. „ქიზიყური ლექსიკონიც“ „აყვირებას“ ადასტურებს (“აყვირება, ალაღება“).

თვალადურ „აყვერებას“ ეხმიანება ვუკ. ბერიძის „იმერულ და რაჭულ თქმათა სიტყვის კონა“ (ყვერება, აყვერება), მაგრამ არ ჩანს, იმერულია თუ რაჭული, იქნებ ორივეგან ასე ხმარობენ.