აღორძინება

უწოდებენ XIV-XVI საუკუნეების პერიოდს. პოლიტიკური თვალსაზრისით, აღორძინების ხანა იტალიაში სინიორიებისა და სამთავროების ბატონობის პერიოდია, ევროპაში კი ამ დროს დიდი მონარქიები ყალიბდება, რომლებიც იტალიაზე ბატონობისთვის ან მისი ტერიტორიის კონტროლისთვის ექიშპებიან ერთმანეთს. ეკონომიკის თვალსაზრისით, ეს ხელოსნობისა და ფინანსური აღმავლობის დროა. ფინანსური ძლიერება ცხოვრების პირობებს აუმჯობესებს, რაც, თავის მხრივ, ხელოვნების განვითარებაში აისახება. როგორც პირდაპირი მნიშვნელობით, ისე ხელოვნების განვითარების თვალსაზრისით, აღორძინება პაპ ლეონ X-ის ხანაა. ახალი აღმოჩენები, ზღვაოსნობის განვითარება ახალი ჰორიზონტების დასახვასა და სიმდიდრის ახალი წყაროების გამოვლენას უწყობს ხელს (1492 წელს ქრისტეფორე კოლუმბის მიერ ამერიკის აღმოჩენა). კულტურული განსჯისთვის კი ახალი თემები ჩნდება. რელიგიის თვალსაზრისით, აღსანიშნავია (თუმცა ინტენსიური რელიგიურობის გამოხატულებათა თანხლებით) დასავლეთის დიდ სქიზმასთან დაკავშირებული საერთო მოდუნება. ამ გახლეჩის შედეგად შეირყა შუა საუკუნეებისათვის დამახასიათებელი პოლიტიკურ-საეკლესიო ერთიანობა; პროტესტანტული რეფორმის დრო მოახლოვდა.