სამება

ქრისტიანულ თეოლოგიაში სამება არის ღმერთი, რომელიც არსი არის ერთი, მაგრამ რომლის არსებობა არის პირადი ურთიერთობა ამ ერთი არსის სამი ჰიპოსტასისა: მამისა – უსაწყისო პირველსაწყისისა, ძისა – ლოგოსისა, ესე იგი აბსოლუტური აზრისა (რომელმაც ხორცი შეისხა იესო ქრისტეში) და სულიწმიდისა – „ცხოველმყოფელი“ საწყისისა.
სამება ქრისტიანობაში არ არის აბსოლუტის საფეხურთა დაღმავალი თანმიმდევრობა; სამების სამივე პირი „თანაბარდიდებულია“. სამივე მონაწილეობს კოსმოსის შექმნასა და არსებობაში შემდგომი ფორმულის მიხედვით: ყველაფერი არის მამისაგან (რადგან არსებობა მისგან მიენიჭა), ძის მიერ (რადგან შეიქმნა მისი აზრის ფორმის მიმცემი ენერგიით) და სულიწმიდაში (რადგან მისგან იძენს სასიცოცხლო მთლიანობას).