ბავშვების ან ქალების მიმართ (ან თუნდაც კაცების) ფართოდ გავრცელებული ფენომენია ჩვენს საზოგადოებებში. შემთხვევათა უმეტესობას ადგილი აქვს სახლებში და კერძო ადგილებში და არა ქუჩებში, ბევრის რწმენის საწინააღმდეგოდ. თავდამსხმელებს მსხვერპლი ხშირად იცნობს და ისინი ბოროტად სარგებლობენ ნდობით, რომელსაც ისინი ღებულობენ დანაშაულის ჩადენამდე. მსხვერპლის უმეტესობა არ აცხადებს დანაშაულის შესახებ ან ამას მრავალი წლის შემდეგ აკეთებენ. ამისთვის ბევრი მიზეზი არსებობს, ხშირად ურთიერთდაკავშირებული, და სიტუაციასთან დაკავშირებული: დამნაშავის ვინაობა, შეურაცხყოფის ბუნება (ხანგრძლივობა და სიხშირე), მსხვერპლის ვინაობა და ა.შ. შეიძლება მოხდეს ისე, რომ მსხვერპლი იყოს ძალიან ახალგაზრდა და არ ესმოდეს რა ხდება ვიდრე ძალიან გვიან არ არის. და /ან მათ ესაჭიროებათ დახმარება და არავინ ჰყავთ ვისაც შეიძლება ენდონ. და /ან ისინი უყვებიან ამ ამბავს ვინმეს, ვისაც არ სჯერა მათი რაც ხშირად საკმაოდ ხდება ბავშვების შემთხვევაში. და/ან ისინი განიცდიან სირცხვილის, დანაშაულის გრძნობას, და/ან ემუქრებიან და ხდება მათი მანიპულირება დამნაშავეების მხრიდან. შემთხვევათა უმრავლესობაში დამნაშავე ოჯახის წევრია.
Source: ბრანდერი პატრიცია. კომპასი : სახელმძღვ. ადამიანის უფლებათა განათლ. სფეროში ახალგაზრდების მონაწილეობით / ავტ.: პატრიცია ბრანდერი, რუი გომესი, ელლი კინი და სხვ. ; [მთარგმნ.: მაკა წულუკიძე, ტატა პატარაია ; რედ.: პატრიცია ბრანდერი და სხვ., ქართ. გამოც. რედ.: გიორგი კენჭოშვილი] ; მხატვ.: პანჩო - [თბ.], 2004
to main page 
top of page