ოდა

1. გურ.
   Turk. oda.

   ჭერ-იატაკიანი, ფანჯრებიანი და ბუხრიანი ფიცრული სახლი. უმეტეს ნაწილად ხის ან ქვის ბოძებზე დგანან (ე. ნინ., I, თ. კი8კვ.).

2. ქართლ.

   მოჯამაგირის საწოლი ადგილი ბოსელში (კირიონი); ბოსლის ის ნაწილი, სადაც ზღვეები (ხის იატაკი) არ აწყვია და საქონელი არ იმყოფება (ქეგლ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.