თავნ-ი

1. მოხ.

   ღორღი ან სხვა რამ, რაც თან მოაქვს ადიდებულ მდინარეს (ა. ყაზბ., I, შ. ძიძ.).

2. ქართლ.

   შესანახად მიბარებული ძროხა- თ ა ვ ნ ი - პატრონისაა, ნაშენი სანახევროა და წველა კიდევ შემნახველისა (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.).

3. მთიულ.

   იმდენივე ბატკანი, რამდენი ცხვარიც წავიდა ზამთრის საძოვარზე (ლ.კაიშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974