პირად-ი

1. ლეჩხ., რაჭ., იმერ.

   პირველი თოხი, ყანის პირველი გათოხნა (ვ. ბერე.; დიალექტ., 678); სიმინდის პირველი, ვენახის მეორედ გათოხნა (ლ. ლეჟ., 67).

2. მესხ.

   პირში მთქმელი, პირდაპირი ადამიანი, სიტყვა-დაურიდებელი (ი. მაისურ).

    

   „არავისი ეშინია, პ ი რ ა დ ი ადამიანია.“

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.