კაკაბა

1. ქართლ.
   გუთნის ნაწილი, ზედ ფრთა აკრავს და ბელტი გადააქვს (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.).
   See also: კაკაბი
2. რაჭ.

   საცერი, ცხრილზე მომცრო თვალედები აქვს (ვ. ბერ.); ცხავი. საცერივითაა, ძირი თხელი ტკეჩისაგან აქვს მოწნული (დიალექტ., 685).

3. ლეჩხ.

   1. დიდი ძარი; 2. ცხრილი (მ. ალავ., 1)

    

   „ბზე კ ა კ ა ბ ა ძირში ჩაყარე.“

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974