რაფ-ი

1. იმერ.

   წისქვილის სათავე (ვ. ბერ.).

2. იმერ.

   შესარაგვავად ან შესაღობავად გამოყენებული სარი („კომუნისტი“, № 294, 1967).

3. ხევსურ.

   ქვაბის ზედა, მოკერებული ნაწილი (ა. ჭინჭარ., 296).

4. ქიზიყ.

   ფოსტლის შესაკერი მოწყობილობა : კალაპოტი და მისი ნაწილები (ს. მენთეშ.).

5. ფშ.
   räf

   სანთლის ან ჭრაქის დასადგმელად კედელში დატანებული ან მიჭედილი პატარა ფიცარი (ი. ქეშიკ.).

    

   „რ ა ფ ზ ე დ სანთელი იწვოდა.“

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.