კაპიწ-ი

1. იმერ.

   ტყლაპის გასაკვრელი ფიცარი (ქეგლ).

2. ოკრიბ.

   საქაჩავის (დაჭყლეტილი ყურძნის საწურის) ნაწილია, კეთდება მაგარი ხის ვიწრო ფიცრებისაგან, გამძლეა (მ. ოყრეშიძე, ჭოლევი).

3. გურ., ზ. აჭარ. , ქიზიყ.

   1. ტანსაცმლის (კაბის, შარვლის ან სახელოს) აკეცვა, აწევა; დ ა კ ა პ ი წ ე ბ ა ტანსაცმლის აწევა, შეკეცვა; ხ ე ლ ე ბ დ ა კ ა პ ი წ ე ბ უ ლ ი ხელებდაკარწახებული, სახელოებაწეული (ა. ღლ.); 2. ოვალური კასრი, რომელშიც რძის პროდუქტებს ინახავენ (შ. ნიჟარ.); 3. კ ა პ ი წ-ი შ ე ე კ რ ა პირი შეეკრა, ვერ ჭამს, ვერ ლაპარაკობს (ს. მენთეშ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974