კა კბ კდ კე კვ კი კკ კლ კმ კნ კო კპ კრ კტ კუ
კა კაა კაბ კად კავ კათ კაი კაკ კალ კამ კან კაო კაპ კარ კას კატ კაუ კაფ კაღ კაშ კაჩ კაც კაძ კაწ კაჭ კახ კაჯ კაჲ

კაჭაჭი

  1. ქართლ., ლეჩხ.

    მცენარის გამხმარი ღერო (ა. ღლ., ქართლ., 237); სიმინდის ფესვის ზემოთა ნაწილი (გ. შატბერ., 92); გოქშო, მცენარეა. შდრ.: საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.

     
    "სიმინდის კ ა ჭ ა ჭ ი დახურა."
  2. მთიულ.

    1. კაჭკაჭი; 2. მეტად გამხდარი (ლ. კაიშ.).

    Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9