ა

1. მოხ., ფშ., რაჭ.
   კნინობით - მოფერებითი ნაწილაკი, რომელიც თანხმოვანზე გათავებული სახელის (ზოგჯერ ზედსართავის) ფუძეს დაერთვის: ქალა, ცელა,აკავანა, მარილა (ა. ყაზბ.,I, შ. ძიძ., ვაჟა, I,ა. შან., 357;დიალექტ., 596, 681). შდრ.: ნ.ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.
2. ინგლ., რაჭ.

   ემფატიკური ან ნართაული ხმოვანი, გამოვლინდება ზმნებში ჩვეულებრივ სხვათა სიტყვის -ო ნაწილაკის წინ : ხართა, სახელებში ასე : წავდეთ ჩონსაო (დიალექტ., 612, 681).

3. ხევსურ.

   შემოკლებული აი (აჰა) ნაწილაკი, რომელიც ახლა დამოუკიდებლივ აღარც კი იხმარება, არამედ ყოველთვის რომელსამე სიტყვასთან ერთად, იმის წინ

    

   ა ბ ე ჩ ა ვ აი, ბეჩაო (ა. შან.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.