ლაბ-ი

1. გურ., ზ. იმერ.

   ღომის, ბრინჯისა და მისთანათა ნაღები დუღილის დროს; შედედებული ნახარში თევზისა და სხვათა (გ. შარაშ.); ლობიოს, ბრინჯის ან მისთანათა ხარშვის შედეგად წარმოქმნილი შედედებული სქელი მასა (ქ. ძოწ.)

   See also: ღალა
2. მესხ.

   ბიჭების თამაშობაა: ბრტყელი კენჭების მიზანში სროლა (ი. მაისურ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974