ლამბ-ი

1. ლეჩხ., გურ.

   შორი-შორს ნაკერი (მ. ჩიქ.; ა. ღლ., გურ.).

2. ქიზიყ.

   მომსხო ძაფი (ს. მენთეშ.). შდრ.: საბა, ნ. ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.

3. გურ.

   სუსტნებისყოფიანი, ნელი (ე. ნინ., II, თ. კიკვ.); გადატ. რბილი პირი რკინეული იარაღისა (ი. ჭყონ.); ლ ა მ ბ ი რ კ ი ნ ა ფოლადნაკლები რკინა (გ. შარაშ.).

    

   "ზოგიერთები რომაა ლ ა მ ბ ი. "

4. ფშ., მთიულ.
   ჯარის ნაწილთაგანია: მსხვილი ბაწარი ღვედივით, რომელიც ჯარის ტარს აბრუნებს (დიალექტ., 592; ლ. კაიშ.)
   See also: ჯარი
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974