ლართხ-ი

1. ქართლ.

   უსუსური, უღონო, გამხდარი კაცი (ა. ღლ., ქართლ., 287).

2. ფშ.

   გრძელი ჯოხი, წვრილი და გრძელი ლატანი (ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.; ქეგლ).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974