აზარ - ი

1. მონადირისაგან მოკლული ასი წმიდა ნადირი. ამის შემდეგ მონადირე ხმალს დროებით მიწაში ფლავს ( თ. რაზიკ., „ივერია“, N % 127, 1900; ი. ჭყონ.) ; 2. გარკვეული რაოდენობის ნადირის მოკვლის შემდეგ მონადირის მიერ თოფის დამარხვა მიწაში: აზარი აათავაო ( ო. ქაჯ; პ. ხუბ.); 3. ძალიან დიდი, ვეებერთელა ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ; პ. ხუბ.); 4. მოცემული ვადა, პირობის შესრულების დრო ( ე. ვირსალ.); 5. ჭირი ( გ. იმნ.). შდრ.: ქეგლ.