ალაბალა

1. ქართლ. რაჭ.
   1. აყალმაყალი, დავიდარაბა ( თ. რაზიკ., „ივერია“, N% 127, 1900; ი. ჭყონ.); 2. უთავბოლოდ სიარული. (ვ. ბერ.).
   See also: ალაჯუნე
2. ფშ.
   ცუდი, უვარგისი (ი. ქეშიკ.)
3. ზ. იმერ.
   უთავბოლოდ ( ქ. ძოწ)
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.