საბეჭურ-ი

1. ხევსურ.
   კაცის პერანგის გულისპირი, რომელიც მოქარგულია (ს. მაკალ.; ა. ჭინჭარ., 265).
2. იმერ.
   1. კანაფისაგან მოქსოვილი უსახელო ზედატანი ჭიდაობის დროს ჩასაცმელად; 2. პერანგის ან კაბის სარჩული ბეჭებთან (ვ. ბერ.; ქეგლ.).
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.