მოხ., ქსნის ხეობ., მთიულ. 1. გაყინული თოვლი, რომელზედაც შეიძლება სიარული ( ო. ქაჯ.): 2. გაყინული თოვლის ფიფქი ( ვ. სომხიშვ.); 3.შეყინული თოვლი, რომელზედაც სიარული შეიძლება ( ლ. კაიშ,); თხელი ბზარი ( საბა). შდრ.: ნ.ჩუბ., დ. ჩუბ., ქეგლ.
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.