აფალ -ი

1. ქართლ.
   ქონება, შეძლება ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.).
2. ფშ.
   ამბავი, თავგადასავალი (ი. ქეშიკ.)
    

   „ თავთავის ა ფ ა ლ ი მოაყოლეს“

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.