აყრა

1. გურ.
   ახურება, ატეხა საქონლისა (ლ. ლეონ.).
2. იმერ.
   ნაშემოდგომევს ან ადრე გაზაფხულზე მიწის პირველადი დახვნა წინასწარ გასაფხვიერებლად (ი. ქავთ.); ა ყ რ ა ყ ა ნ ი ს ა (ქვ. იმერ.) მიწის პირველი ხვნა (ზ. ჭუმბურ., 278).
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.