ბამბამაყვალ-ი, ბამბამაყვალ-ა

1. იმერ., რაჭ.

   ძაღლმაყვალა, მცენარეა (ა. მაყ.)

2. ლეჩხ., იმერ.

   ეკალბარდი, რომელიც მაყვლის მსგავს ნაყოფს ისხამს (მ. ალავ., 2); მაყვლისა და ნარეკლების ბუჩქები (ი. ქავთ.).

    

   "ვენახი სადაა ახლა იქა, ბ ა მ ბ ა-მ ა ყ ვ ა ლ ა თ ი ა გადავლილი იქოურობა".

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.