მალა

1. ქართლ.

   დიდი ძელი, რომელზედაც სახლის კოჭებს აწყობენ (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.).

2. ქართლ., ქიზიყ.

   თხელი ქაფჩა, ბათქაშის გასაკეთებელი, კალატოზის იარაღი (თ. რაზიკ., „ივერია“, №133, 1900, ი. ჭყონ.; ს. მენთეშ.).

3. ზ. იმერ.

   მართლა, ნამდვილად (ბ. წერეთ.).

    

   "მ ა ლ ა გეუბნები, ბოშო, კი არ გეხუმრები!"

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა: წ. 1/ [შემდ.: ალ. ღლონტი].- თბ.: განათლება, 1974