 |
 | |
ბა ბა, ბაა ბაბ ბაგ ბად ბავ ბაზ ბათ ბაი ბაკ ბალ ბამ ბან ბაო ბაჟ ბარ ბას ბატ ბაუ ბაფ ბაქ ბაღ ბაყ ბაშ ბაჩ ბაც ბაძ ბაწ ბაჭ ბახ ბაჯ ბაჲ ბაჴ
ბარჯ-ი
ქიზიყ., ქართლ., ფშ.
1. თევზის საჭერი იარაღი, მოკლე ჯოხი, რომელსაც ბოლოზე კბილებიანი ჩანგალი აქვს ( ს. მენთეშ.; შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.; დიალექტ., 634; ვაჟა - ფშ. მც. ლექსიკ.); 2 ადამიანს ხუმრობით გამოაბამენ უკან რამეს, რომელიც აეთრევა და დაუწყებენ დაცინვას (ს. მენთეშ.).
- „ძაღლსა ბ ა რ ჯ ი ჰკიდია, ვერა გაუგია რა“
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |