ბაყვ-ი

1. გურ.

   ბავშვი, ბალღი (ა. ღლ.).

   See also: ბაღანაი
2. ხევსურ.

   დლაყვი, ადგილი, სადაც ბარკალი ეკვრის მუცელს (ა. ჭინჭარ., 240).

3. თუშ.

   ფრინველია ერთგვარი (ს. მაკალ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.