ბაჩა

1. მოხ., მთიულ.

   პატარა ტანის (ფაფარშეკრეჭილი) ცხენი ( ა. ყაზბ; III, შ. ძიძ.; ლ. კაიშ.).

2. იმერ.

   ცხენი, რომელსაც ძუა-ფაფარი აქვს გაკრეჭილი (ი. ჭყონ).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.